درِ کابینت را باز می‌کنید تا کمی دارچین بردارید، اما ظرف آن پشت چند بسته حبوبات پنهان شده است. برای رسیدن به دارچین، سه ظرف را بیرون می‌آورید و وقتی می‌خواهید آن‌ها را برگردانید، درِ کابینت به‌سختی بسته می‌شود.
این اتفاق در بسیاری از آشپزخانه‌ها می‌افتد؛ حتی آشپزخانه‌هایی که چند روز قبل مرتب شده‌اند. مشکل همیشه کمبود کابینت نیست. گاهی جای وسایل را بر اساس اندازه یا ظاهرشان انتخاب می‌کنیم، نه تعداد دفعاتی که به آن‌ها نیاز داریم.
در یک آشپزخانه کوچک، چیدمان مناسب باید دو ویژگی داشته باشد: وسایل پرکاربرد به‌راحتی پیدا شوند و برای برداشتن یک ظرف، نیازی به جابه‌جایی چند وسیله دیگر نباشد. برای رسیدن به چنین وضعیتی، بهتر است ابتدا اشتباه‌های رایج را بشناسیم.
۱. تمام وسایل را بدون توجه به کاربردشان کنار هم می‌گذاریم
یک طبقه را تصور کنید که در آن برنج، عدس، ادویه، لیوان اضافه و بسته‌های چای کنار هم قرار گرفته‌اند. شاید در نگاه اول از فضای طبقه استفاده شده باشد، اما پیدا کردن وسایل دشوار است.
بهتر است محتویات کابینت را بر اساس نوع استفاده گروه‌بندی کنیم. ادویه‌های آشپزی در یک بخش، حبوبات در بخشی دیگر و وسایل پذیرایی در محل جداگانه قرار بگیرند.
این تقسیم‌بندی نباید پیچیده باشد. اگر برای پیدا کردن یک وسیله مجبورید چند طبقه را بررسی کنید، احتمالاً محل نگهداری آن به بازنگری نیاز دارد.
همچنین لازم نیست برای هر گروه یک نظم‌دهنده جدید بخرید. گاهی فقط جابه‌جا کردن چند ظرف کافی است.
۲. ظروفی را که کمتر استفاده می‌کنیم، دم دست می‌گذاریم
یکی از دلایل شلوغی کابینت، انتخاب جای وسایل بدون توجه به میزان استفاده از آن‌هاست.
برای مثال، ممکن است ظرف مخصوص پذیرایی مهمانی جلوی کابینت قرار بگیرد، اما قابلمه یا ادویه‌ای که هر روز استفاده می‌شود، در قسمت عقب باشد.
یک روش ساده این است که وسایل را به سه گروه تقسیم کنید: روزانه، هفتگی و کم‌مصرف.
وسایل روزانه بهتر است در طبقات قابل‌دسترس قرار بگیرند. ظروف کم‌مصرف را می‌توان به طبقات بالاتر یا بخش‌های عقب منتقل کرد؛ البته با در نظر گرفتن وزن وسایل و ایمنی برداشتن آن‌ها.
در چیدمان کابینت، همیشه لازم نیست همه چیز دیده شود. مهم‌تر این است که وسایل موردنیاز بدون زحمت در دسترس باشند.
۳. پیش از اندازه‌گیری کابینت، ظروف نگهدارنده می‌خریم
ظروف یک‌شکل و هماهنگ در عکس‌ها جذاب‌اند. اما وقتی بدون اندازه‌گیری خریداری شوند، ممکن است نتیجه چندان کاربردی نباشد.
گاهی ارتفاع بانکه بیشتر از فاصله طبقات است. گاهی نیز چند ظرف گرد، فضای خالی زیادی در اطراف خود باقی می‌گذارند. در مقابل، استفاده از ظروف چهارگوش در بعضی کابینت‌ها می‌تواند به چیدمان منظم‌تری کمک کند.
البته نمی‌توان گفت ظرف گرد همیشه نامناسب است یا ظرف چهارگوش در همه شرایط فضای کمتری اشغال می‌کند. اندازه واقعی، فرم بدنه و نحوه قرارگیری آن‌ها اهمیت دارد.
پیش از انتخاب بانکه و ظروف نگهداری حبوبات، عرض، عمق و ارتفاع فضای قابل‌استفاده کابینت را اندازه بگیرید.
سپس مشخص کنید چه موادی قرار است داخل ظروف نگهداری شوند. ظرفی که برای مقدار کمی عدس مناسب است، لزوماً برای نگهداری برنج یا ماکارونی انتخاب درستی نیست.
۴. ادویه‌ها را هر جا فضای خالی باشد قرار می‌دهیم
ادویه یکی از وسایلی است که معمولاً هنگام آشپزی چند بار به آن نیاز داریم. بااین‌حال، در بعضی آشپزخانه‌ها ظرف‌های ادویه بین بسته‌های خوراکی یا پشت ظروف بزرگ قرار گرفته‌اند.
مشکل دیگر، انتخاب محل نامناسب است. قرار گرفتن ادویه در معرض بخار، رطوبت یا گرمای زیاد می‌تواند بر کیفیت نگهداری آن اثر بگذارد.
بهتر است ادویه‌ها در محلی خشک، دور از گرمای مستقیم و متناسب با فضای آشپزی نگهداری شوند. قرار دادن آن‌ها در کنار اجاق، اگر با گرما و بخار زیاد همراه باشد، انتخاب مناسبی نیست.
برای دسترسی ساده‌تر، می‌توان ادویه‌های پرمصرف را در قسمت جلو و ادویه‌های کم‌مصرف را در ردیف عقب قرار داد.
هنگام بررسی جاادویه‌های درب‌دار نیز بهتر است علاوه بر ظاهر، به راحتی باز شدن در، ابعاد ظرف و امکان تمیز کردن آن توجه شود.
در آشپزخانه کوچک، یک مجموعه کم‌تعداد اما کاربردی ممکن است از تعداد زیادی ظرف تزئینی مفیدتر باشد.
۵. از ارتفاع کابینت استفاده می‌کنیم، اما دسترسی را فراموش می‌کنیم
وقتی فضای کابینت کم می‌شود، اولین فکر معمولاً چیدن وسایل روی یکدیگر است.
این کار در بعضی مواقع مفید است، اما اگر برای برداشتن ظرف پایین مجبور باشیم چند ظرف سنگین را جابه‌جا کنیم، چیدمان کارآمدی نخواهیم داشت.
استفاده از طبقه‌های کمکی یا نظم‌دهنده‌ها می‌تواند بخشی از مشکل را حل کند، به شرط اینکه اندازه آن‌ها با کابینت هماهنگ باشد.
وسایل سنگین‌تر بهتر است در محل‌های پایین‌تر و پایدار قرار بگیرند. همچنین نباید طبقات را آن‌قدر پر کرد که احتمال افتادن ظرف هنگام باز کردن در وجود داشته باشد.
ارتفاع بیشتر همیشه به معنی فضای مفید بیشتر نیست. معیار اصلی این است که بتوان وسایل را ایمن و راحت برداشت.
۶. بسته‌های بازشده را بدون نظم مشخص نگه می‌داریم
گاهی چند بسته نیمه‌تمام حبوبات، ماکارونی یا خشکبار داخل یک کابینت قرار دارند. بعضی از آن‌ها پشت ظروف پنهان شده‌اند و معلوم نیست کدام بسته زودتر باز شده است.
در چنین شرایطی، احتمال خرید تکراری مواد غذایی بیشتر می‌شود؛ چون هنگام تهیه فهرست خرید، موجودی واقعی کابینت به‌راحتی دیده نمی‌شود.
برای رفع مشکل، بهتر است بسته‌های بازشده در یک محدوده مشخص نگهداری شوند. اگر مواد را به ظرف دیگری منتقل می‌کنید، اطلاعات مهم بسته‌بندی، از جمله تاریخ مصرف و روش نگهداری را حفظ کنید.
ضرورتی ندارد تمام مواد غذایی حتماً از بسته اصلی خارج شوند. بعضی بسته‌ها، اگر سالم و مناسب نگهداری باشند، می‌توانند داخل سبد یا نظم‌دهنده قرار بگیرند.
نکته مهم داشتن یک روش ثابت است؛ روشی که پیدا کردن مواد و بررسی موجودی را آسان کند.
۷. بعد از مرتب کردن، برای حفظ نظم برنامه‌ای نداریم
ممکن است یک روز کامل برای مرتب کردن کابینت وقت بگذاریم، اما چند هفته بعد دوباره همه چیز به وضعیت قبلی برگردد.
دلیلش اغلب این است که برای وسایل جای مشخصی تعیین نکرده‌ایم یا اعضای خانواده نمی‌دانند هر وسیله باید کجا قرار بگیرد.
بهتر است بعد از مرتب کردن، چیدمان را تا حد امکان ساده نگه داریم. اگر برگرداندن یک ظرف به جای خودش دشوار باشد، احتمالاً آن جایگاه مناسب نیست.
هر چند وقت یک بار نیز می‌توان موجودی مواد خشک را بررسی کرد، بسته‌های خالی را کنار گذاشت و ظرف‌هایی را که به‌ندرت استفاده می‌شوند به محل مناسب‌تری منتقل کرد.
هدف این نیست که کابینت همیشه شبیه عکس‌های مجله باشد؛ هدف این است که نظم آن در استفاده روزمره حفظ شود.
برای مرتب کردن کابینت کوچک از کجا شروع کنیم؟
لازم نیست تمام آشپزخانه را یک‌باره خالی کنید. بهتر است از یک طبقه شروع کنید؛ مثلاً طبقه ادویه‌ها یا حبوبات.
ابتدا محتویات همان بخش را بیرون بیاورید و وسایل مشابه را کنار هم قرار دهید. سپس بسته‌های بازشده، ظروف خالی و وسایل کم‌مصرف را مشخص کنید.
در مرحله بعد، فضای کابینت را اندازه بگیرید و برای وسایل پرکاربرد جای مناسبی انتخاب کنید. اگر بعد از این مراحل هنوز به ظروف نگهدارنده یا نظم‌دهنده نیاز داشتید، می‌توانید مدل‌های متناسب با نیازتان را بررسی کنید.
مجموعه‌های فروشگاه‌هایی مانند الماس ارس نیز زمانی برای مقایسه مفیدتر خواهند بود که از قبل ابعاد فضای موجود و نوع وسیله موردنیاز مشخص شده باشد.
نظم کابینت کوچک بیشتر از آنکه به تعداد ظروف و نظم‌دهنده‌ها وابسته باشد، به تصمیم‌های ساده روزمره مربوط است: وسایل پرکاربرد نزدیک‌تر باشند، مواد غذایی در جای مناسب قرار بگیرند و هیچ ظرفی فقط به‌خاطر ظاهرش فضای ارزشمند کابینت را اشغال نکند.
